top of page
Search


સૂર્યાસ્ત પછી ૨-૫ મિનિટ સુધી ખાધું હોય, ત્યારે અજવાળું હોય; તો ચોવિહાર કરેલો ગણાય ? તેનું પચ્ચક્ખાણ લેવાય ?...
Download यह लेख आप हिन्दी में भी पढ़ सकते हैं પ્રશ્ન : સૂર્યાસ્ત પછી ૨-૫ મિનિટ સુધી ખાધું હોય, ત્યારે અજવાળું હોય; તો ચોવિહાર કરેલો ગણાય ? તેનું પચ્ચક્ખાણ લેવાય ? ઉત્તર : અજવાળામાં ખાધું હોય (અંધારામાં ન ખાધું હોય), તો ચોવિહાર ગણાય – એવો નિયમ કરવામાં આવે, તો ઘણા પ્રશ્ન ઊભા થશે. અજવાળું-અંધારું સાપેક્ષ શબ્દો છે. સૂર્યાસ્ત પછી ૧૫ મિનિટ પછી પણ થોડું અજવાળું હોય છે... ‘અજવાળું પણ છે, અંધારું પણ છે’ – એમ પણ કહી શકાય છે. તો ત્યારે ખાનાર માટે શું માનવું ? નિશ્ચય (વાસ્તવિકતા) જુદી હોય


रोहिणीयो...
Download આ લેખ આપ ગુજરાતીમાં પણ વાંચી શકો છો उसके पिता ने मरते समय उससे वचन लिया था – ‘दूसरा कुछ भी करना, पर महावीर का उपदेश मत सुनना।’ मरते हुए पिता को दिया वचन उसने भली-भाँति निभाया। एक बार वह किसी काम से जा रहा था, और मार्ग भगवान के समवसरण के पास से ही गुज़र रहा था। दूसरा कोई मार्ग न होने के कारण वह उस रास्ते से गया तो सही, पर कानों में कसकर उँगलियाँ डाल दीं... ताकि भूल से भी महावीर का उपदेश सुनाई न दे– और पिता को दिया वचन न टूटे। किंतु होनी को कुछ और ही मंज़ूर था – पैर में


રોહિણીયો....
Download यह लेख आप हिन्दी में भी पढ़ सकते हैं એના બાપે મરતી વખતે એની પાસે વચન લીધેલું – ‘બીજું ગમે તે કરજે, મહાવીરનો ઉપદેશ સાંભળતો નહીં.’ મરતાં બાપને આપેલું વચન એણે બરાબર પાળેલું. એક વાર કોઇ કામે જઇ રહ્યો હતો, અને રસ્તો ભગવાનના સમવસરણ પાસેથી જ પસાર થઇ રહ્યો હતો. બીજો કોઇ રસ્તો ન હોવાથી એ રસ્તે ગયો તો ખરો, પણ કાનમાં સજ્જડ રીતે આંગળી ખોસી દીધી... ભૂલેચૂકે મહાવીરનો ઉપદેશ સંભળાઈ ન જાય – બાપને આપેલું વચન તૂટે નહીં. પણ બનવાકાળ બન્યું – પગમાં ધારદાર કાંટો વાગ્યો. તેને કાઢવા માટે કાનમ
bottom of page
