Jinvachan 

जघन्य फळ मेळववा केवो भाव जोइए ? मुख्यपणे बे वस्तु जोइए. आराधना प्रत्ये अनादर न जोइए. ‘आवुं शा माटे करवानुं ?’ एवो तिरस्कारभाव होय... कर्या पछी ‘करवुं पड्युं’ तेनो अफसोस-बळापो होय... देव-गुरुनी अवहेलना-आशातना होय... तो जघन्य फळ पण न मळे, क्यारेक नुकसान पण थाय. केटलीक वार कोइ पराणे-फरजीयात धर्म करावे, त्यारे आवा भाव संभवित होय छे. सभा : तो ते रीते नहीं करवानुं ? एवो नियम नहीं करवानो. ते-ते व्यक्ति अने ते-ते संयोगना आधारे निर्णय थाय. प्रतिज्ञानो भंग न जोइए. सामायिक लीधा पछी मोबा