Jinvachan 

‘શાસ્ત્રમાં કહ્યું હોય, તેટલું જ થાય.’ એવું માનવું–કહેવું, તે પરમાત્માના વચનનો ઘોર અનાદર છે, કારણકે સ્વયં પરમાત્મા જ કહી ગયા છે કે પૂર્વાચાર્યોની આચરણા પણ માર્ગ છે. બારસા સૂત્રમાં એક વાત આવે છે – અષાડ ચોમાસીથી ૫૦ દિવસ ગયા પછી અમે સંવત્સરી પ્રતિક્રમણ વગેરે પર્યુષણા-કલ્પ આચરીએ છીએ. શા માટે ? કારણકે અમારા પૂર્વાચાર્યો તેમ કરતાં હતાં. તેઓ શા માટે તેવું કરતાં હતાં ? કારણકે તેમના પૂર્વાચાર્યો તેવું કરતાં હતાં. આમ ત્યાં સ્પષ્ટપણે આચરણાને માર્ગ રૂપે જણાવ્યો છે. શા માટે આચરણાને માર્ગ

ચરણકરણાનુયોગનો સ્યાદ્વાદ સમજીએ. ‘જિનપૂજા કરવી જોઇએ.’ આ વાક્યનો અર્થ થશે - ‘જિનપૂજા કરવાથી આત્માનું હિત થાય.’ તેમાં ‘સ્યાત્’ આ રીતે લગાડવાનો છે - ‘જિનપૂજા કરવાથી આત્માનું હિત પણ થાય.’ હવે કહો – આ વાક્યમાં રહેલા ‘પણ’ શબ્દનો અર્થ શું ? સભા : જિનપૂજા સિવાયની બીજી આરાધનાથી પણ હિત થાય. એવો અર્થ કરવો હોય, તો ‘જિનપૂજાથી પણ આત્માનું હિત થાય.’ એમ કહેવું જોઇએ. સભા : જિનપૂજાથી અમારું પણ હિત થાય, બીજાનું પણ. એવો અર્થ કરવો હોય, તો ‘જિનપૂજાથી આત્માનું પણ હિત થાય.’ એમ કહેવું જોઇએ. મેં જે વાક

કોઇ મારાં પ્રવચન સાંભળીને પ્રતિબોધ પામેલ વ્યક્તિને પૂછે – ‘તમે કોનાથી પામ્યા ?’ અને કોઇપણ કારણથી તે મારા બદલે બીજા કોઇનું નામ બોલે, મને શું ફરક પડે ? મેં તો કરુણાથી ઉપદેશ આપીને પુણ્ય બાંધી લીધું. હવે તે બીજાનું નામ આપે, તેથી પુણ્ય કંઇ તેનું થઇ જતું નથી. તે રીતે તમે કેમ વિચારી ન શકો ? મારાથી પ્રતિબોધ પામેલ વ્યક્તિ, મારા બદલે બીજાની પાસે દીક્ષા લે, તો મને શું ફરક પડે ? મેં તો કરુણાથી તેને પ્રતિબોધ કર્યો, એટલે લાભ મળી ગયો. તે સંયમ પામે તેના માટે મેં ઉપદેશ કર્યો, અને તે સફળ પણ થય