आयंबिल-विवेक...

परमात्माना शासननो अद्वितीय तप एटले आयंबिल !

आवुं आयंबिल करवानी तमने भावना थइ... तमे सत्त्व फोरव्युं... संकल्प कर्यो... पच्चक्खाण लीधुं... एनी खूब खूब अनुमोदना...

आयंबिल करतां आटली काळजी राखवाथी, आयंबिलनो लाभ अनेक गणो वधी जशे -->

1.) उकाळेलुं पाणी : माणसो द्वारा उकाळायेल/ठरायेल पाणी वापरवामां घणा दोषोनो संभव छे

• सरखुं उकळ्युं न होय, अथवा ठारवा-भरवाना वासणो सरखां लूछ्या न होय, तो सचित्त होइ शके.

• चूला-वासण वगेरेमां पूंजवा-जोवानी जयणा न करी होय, तो जीव-विराधना.

• ठारेला पाणीमां मेला हाथ के वासण बोळ्या होइ शके.

आयंबिल होय, त्यारे घरे पाणी तो उकाळ्युं ज होय. आयंबिलमां एक लिटर पाणी मांड जोइए. तेटलुं घरेथी लइ जाव, तो केटला दोषथी बची जवाय ?

2.) वासण : वासण धोवामां पण घणा दोषोनो संभव छे -->

• व्यसनी-दुराचारी माणसो बोलाववा पडे.

• गंदकी थाय, गटर ऊभराय, दुर्गंध आवे.

• बेफाम पाणी वपराय.

• अवाजना कारणे महात्माओना स्वाध्याय अने अन्य आराधनामां विक्षेप थाय.

जो आयंबिल करीने घरे पाछा आववानुं ज होय, तो घरेथी थाळी-वाटकी वगेरे लइ जवामां केटला दोषोथी बची जवाय ?

3.) पीरसवुं : सज्जन माणस, जे व्यवस्थानो उपयोग करे, तेने टकाववा पोते भोग आपवा तैयार ज रहे.

को’क पीरसे छे, तो तमारुं आयंबिल थाय छे.

तो तमे पण को’कने पीरसीने व्यवस्थामां सहकार आपो – ते फरज छे.

आयंबिल करवा ४० मिनिट काढी शकनार, पीरसवा माटे १० मिनिट काढी ज शके ने ?

याद रहे, हालना आयंबिलमां द्रव्यो करतां मजूरीनो (तेमां सविशेष पीरसणियाओनो) खर्च वधु होय छे. क्यारेक तेना माटे पण असदाचारी-व्यसनी लोको आवे छे.

4.) आर्थिक सहकार : संपन्न-खानदान माणस, बीजाने खवडावे, कोइनुं खाय नहीं.

आयंबिल खातुं चलाववा दान लेवुं ज पडे छे. अन्य रीते संपन्न अने कदाच उदार व्यक्ति, आयंबिलमां को’कना दाननुं खाय – ते तेना माटे शोभास्पद नथी.

दरेक संपन्न व्यक्ति, जेटला आयंबिल करे ते मुजबनो खर्च आयंबिल खाते आपे (ए वास्तवमां दान नथी, पोताना माटे थयेल खर्चनी चूकवणी छे), तो आयंबिल खातां कदाच सरप्लसमां चाले.

आ चार विवेक केळवीए–जाळवीए... आयंबिल रूपी सोनामां सुगंध भळशे...

अने हा, एंठुं न मूकवुं... थाळी धोइने पीवी... शांति जाळववी... वगेरे तो कहेवुं ज न पडे ने ?

Article written by P.P. Bhavyasundar Vijayji Maharaj Saheb.