चातुर्मास-विवेक...

चोमासुं दरवाजे टकोरा मारी रह्युं छे.

गुरु भगवंतोना नगर-प्रवेश अने उपाश्रय-प्रवेश नजीक आवी रह्या छे...

जेमनुं संयम जोतां आपणी आंख ठरे...

जेमनी वाणी सांभळतां आपणुं दिल ठरे...

एवा गुरु भगवंतोनुं सांनिध्य - महिना सांपडशे – ए आपणुं सद्भाग्य छे.

ए सद्भाग्य कायम बन्युं रहे – एवुं तमे इच्छता ज हशो, नहीं ?

आवेला गुरु भगवंतनुं दिल ठरे, तो फरीवार आवे... बीजाने पण जवानुं कहे...

श्रीसंघना अग्रणीओए तेने माटे शुं करवुं ? ते वात जुदी छे.

श्रीसंघना दरेक श्रावकनुं औचित्य शुं ? ए वात करवी छे.

आवेला गुरु भगवंतने गोचरीनी तकलीफ न पडे – ए जोवानुं कर्तव्य तो सहुनुं छे ने ?

जो संयमने सहायक गोचरी ज दुर्लभ हशे, तो कोने फरी आववानुं मन थशे ?

एटले, आटलुं दरेक श्रावके करवुं जरूरी छे

मकानमां अंदर आववाना रस्ता पर निगोद (लील) थती होय, तो पहेलेथी सफेद पट्टा कराववा जोईए.

दरेक जैन घरना दरवाजा पर, जैन होवानी ओळखाण होवी जोईए. (जिनप्रतिमा, के जैनम् जयति शासनम् के अष्टमंगळनी पाटली/स्टीकर)

वोचमेनने कही राखवुं जोईए – महात्मा पधारे, तो अटकाववा तो नहीं ज, आवकार आपवो... जैनोना घर बताववा (छेवटे फ्लेट नंबर जणाववा).

गुरु भगवंत प्रवेश थया पछी महात्माने विनंती करवा जवुं. पोतानुं मकान-विस्तार, त्यां केटलां घरो छे ? वगेरे माहिती आपवी.

कम से कम एक वार साथे रहीने गोचरीनां घरो बताववां.

श्रावक सदा अभक्ष्यनो त्यागी ज होय; पण गुरु भगवंतना प्रवेशथी विहार सुधी, तेमने न कल्पती रसोई न बने – तेनी खास काळजी राखवी; जेथी घरे आवेला महात्मा गोचरी वहोर्या विना न जाय !

याद रहे – शास्त्रमां श्रावकोने साधु भगवंतोनी ‘माता’नी उपमा आपीने बधी ज काळजी करवानुं कह्युं छे.

जे माताए तमारा परना ए विश्वासथी पोताना वहालसोया संतानने संयममार्गे वाळ्यो छे, ते विश्वासनी रक्षा ए तमारुं सहुनुं कर्तव्य छे.

गुरु भगवंत केटली वार पधारशे ? ते तो आपणे जाणता नथी, पण बधी काळजी राखे; तेने रोज जीरण शेठनी जेम ज सुपात्रदाननो महान् लाभ मळे छे – एम शास्त्रकार कहे छे.

धन्ना-शालिभद्र बनाववानुं सामर्थ्य धरावता आ सुपात्रदाननो लाभ रोज मेळववानुं सौभाग्य सफळ करीए...

Article written by P.P. Bhavyasundar Vijayji Maharaj Saheb.